Betalen voor de liefde

Jonah was lelijk. Dit werd hem al verteld vanaf kleins af aan en hij wist niet beter. ‘Niemand zal jou mooi vinden Jonah’, zei zijn moeder, ‘maar dat maakt niet uit want wij hebben iets waar vele niet over beschikken.’En daar had zijn moeder wel gelijk in. Al generaties lang werd er een fortuin in Jonah zijn familie doorgegeven en dit fortuin bleef maar groeien. Als Jonah oud en wijs genoeg was, mocht hij met zijn fortuin zijn uiterlijk kopen. Als hij die behoefte had natuurlijk.

Jonah was nu 26 en was nog steeds aan het twijfelen of hij zijn uiterlijk moest ‘ kopen ‘. Je wordt toch niet voor niets op deze manier geboren? Hij wist dat zijn neus een bananen vorm had en dat zijn ogen en oren alles behalve symmetrisch waren, maar moest hij hier dan echt iets aan doen? Hij was inmiddels al zo gewend dat iedereen hem scheef aankeek en raar vond. Hij was eraan gewend dat men vaak van hem schrok en dat hij kleine kinderen aan het huilen maakte. Hij was intussen ook gewend dat hij geen vrienden had, maar hij vond het niet erg om alleen te zijn. Hij had geen vrienden nodig, het ging hem in zijn eentje altijd prima af. Al was hij nog nooit echt verliefd geweest en dat was iets waar hij wel naar verlangde.

Nooit had hij een klik met een meisje. Tenminste, hij had een klik met haar maar zij niet met hem. Ze vonden hem altijd te “apart”. Hij wist wel dat ze gewoon te beleefd waren om hem eerlijk te zeggen dat hij eng was. Gelukkig had Jonah geld en kon hij betalen voor de liefde die hij wilde. Zo ging hij vanaf zijn 16e op zaterdagavond (want op die avonden voelde hij zich het meest alleen) richting een van de Red Light Districts om een vrouw te huren die hem tijdelijk een gevoel van genegenheid kon geven. Aan het begin duurde het soms 2 a 3 weken voordat hij weer terugkeerde in zijn isolement en een portie liefde moest gaan kopen. Maar de laatste tijd had hij er elke dag behoefte aan.

De jeuk en frustratie van Jonah werd steeds erger dus besloot hij om op een woensdag een van zijn standaard plekjes op te zoeken. Hij was er bijna toen hij een prachtige vrouw 10 meter voor zijn bestemming zag staan. Als hij voor haar kon betalen zal hij haar zeker nemen, want wat was ze mooi! Toen de jongedame door had dat zij bekeken werd, liep ze glimlachend richting Jonah. ‘Sorry, mijn batterij is leeg en ik ben op zoek naar dit adres’, zei ze terwijl ze hem een papiertje in zijn handen schoof. Aangezien het meisje 20 minuten van haar bestemming was, besloot Jonah haar te brengen. Zo’n mooie meid hoorde tenslotte niet in deze buurt rond te lopen.

Het meisje heette Sophie en nadat hij haar op plek van bestemming had gebracht spraken ze nog een uur voor de deur en vroeg Sophie om zijn nummer. Blijkbaar vond zij hem even leuk als hij haar.

De weken erna spraken Jonah en Sophie steeds vaker af en leerden zij elkaar steeds beter kennen. Sophie was model en werkte in het buitenland. Als ze ook maar even vrij was, kwam ze net zoals nu naar Nederland om haar familie en vrienden te bezoeken. Na een paar weken kregen hij en Sophie dan ook een relatie, iets wat hij amper kon geloven. Hoe kon zo’n prachtige vrouw nou op zo’n lelijk ding als hij vallen? Hij begreep er geen moer van. Hij merkte dat iedereen om hem heen het ook niet begreep. Mensen keken raar op als ze hem en Sophie samen zagen lopen. Ook Jonah zijn moeder, vader, zus, tante en eigenlijk heel zijn familie zei; ‘hoeveel betaal je haar nou weer om met je te blijven.’ Jonah was niet boos om de opmerkingen, want hij begreep het. Het was inderdaad geen gezicht om Sophie naast hem te zien, zij was zo mooi en hij… hij maakte nog steeds kleine kinderen aan het huilen zonder zijn best ervoor te doen. Het ging steeds meer aan Jonah knagen, hij was veel te lelijk voor Sophie en hij kon haar niet langer voor schut zetten.

Toen Sophie een opdracht kreeg in L.A. waarvoor zij 10 weken weg moest, besloot Jonah een afspraak te maken om zijn ergernissen te verhelpen. Hij was nu oud en wijs genoeg, het was tijd. Zij was de vrouw van zijn dromen en hij wilde haar droomman zijn.
Jonah corrigeerde zijn bananenneus en scheve oren. Ook deed hij een aantal correcties in zijn gezicht waardoor alles wat rechter stond. Toen Sophie terug kwam, was hij zo goed als hersteld en kon hij niet wachten om zijn knappe gezicht aan haar te tonen. Hij was zelf namelijk ook onder de indruk en kon uren naar zichzelf in de spiegel kijken.

Toen hij Sophie weer zag na 10 weken kreeg hij echter niet de reactie die hij had verwacht. ‘Wat heb je gedaan’ zei Sophie, terwijl ze in tranen uitbarstte. Jonah legde uit dat de blauwe plekken zouden verdwijnen en de sneetjes zouden helen. Maar dat kon haar niet schelen. Want nadat Jonah volledig hersteld was, was het niet meer hetzelfde. Sophie kon nog steeds niet geloven dat hij zoveel aan zichzelf had gesleuteld en ging uiteindelijk bij hem weg. Hij was volgens haar veel te veel met zichzelf bezig en keek teveel in de spiegel. Het kon Jonah niet schelen, want nu hij knap was kon hij toch wel weer iemand vinden zoals zij.

Door de jaren heen kreeg Jonah dan ook veel knappe vriendinnen, maar al zijn relaties eindigde bedroefd. Elke keer als hij weer een prachtige vrouw aan zijn zij had, liet hij zichzelf bewerken zodat hij evenveel waarde had als zijn vriendin. Jonah werd geobsedeerd van zijn uiterlijk en zag er bijna elk jaar anders uit. Elke relatie eindigde met dezelfde reden; ‘je bent teveel met jezelf bezig.’ Jonah had nooit geweten dat mooie vrouwen zoveel konden klagen en zeuren. Hij begreep sowieso niet wat het probleem was, want hij deed het tenslotte voor hen en ze moesten zich gevleid voelen.

Ondanks dat de doktoren de vele operaties afraadde, bleef Jonah doorgaan. En na de zoveelste operatie aan zijn neus ging het dan ook mis. Zijn neus gaf het op en er bleef niets van over. Zijn neus was geen neus meer, maar een raar klompje op het midden van zijn gezicht. Het tijdperk van geschrokken gezichten en huilende kinderen was weer aangebroken. Jonah was weer terug bij af en was helemaal alleen. Verdrietig en spijt van de keuzes die hij had gemaakt en hij voelde zich dom dat hij er nu pas achter kwam dat uiterlijk niet alles was wat hij dacht dat het zou zijn. Daarnaast was hij nu nog lelijker dan zijn oorspronkelijke zelf en was nog meer het lachertje van de familie.

Verdriet leidde tot depressie en Jonah sloot zich maandenlang op. Contact had hij met niemand en buiten de deur kwam hij niet meer. Inmiddels 45 jaar oud was Jonah een eenzame verdrietige man die met niemand behalve zijn personeel communiceerde. Op zijn 50e verjaardag besloot hij er dan ook een einde aan te maken, hij kon niet langer zo leven. Jonah verdoofde zichzelf met een enorme hoeveelheid medicijnen en kwam in een roes terecht. Hij voelde steeds minder en werd steeds zwaarder. Hij gaf zich volledig over en wist dat het einde dichtbij was. Plots hoorde hij Nina zijn dienstmeisje door de intercom praten; ‘Meneer Keizer er is bezoek voor u, een oude vriendin genaamd Sophie.’ Jonah wilde opstaan maar zijn lichaam was verdoofd. Hij wilde schreeuwen dat zij naar boven moest komen, maar zijn lippen konden niet bewegen. Sophie de vrouw van zijn dromen die hij had laten gaan was teruggekomen, maar hij kon niets doen. Hij wachtte en staarde naar zijn slaapkamer deur en hoopte dat Sophie er doorheen zou stappen. Er gebeurde echter niets behalve dat zijn lichaam stopte met functioneren. Na enige tijd ging zijn deur open, maar Jonah zag niet meer dan zwart… het was te laat.

2 Replies to “Betalen voor de liefde”

  1. Joby Tremus says: Reply

    Wauw, je hebt echt talent!

    1. Dankjewel Joby 😀

Leave a Reply